۱۰ جاذبه برتر گردشگری در استانبول

ترکیه

تُرکیه (به ترکی استانبولی: تآاورکی) با نام رسمی جمهوری ترکیه (به ترکی استانبولی: تآاورکی کومهوریتی)، کشوری اوراسیایی است که بخش بزرگ کشور یعنی آناتولی یا آسیای کوچک در جنوب غرب آسیا و خاورمیانه واقع است و بخش کوچکی نیز به نام تراکیه در منطقهٔ بالکان (منطقه‌ای در جنوب شرق اروپا) قرار دارد. ترکیه درشرق با کشورهای ایران، جمهوری آذربایجان (نخجوان)، ارمنستان، و گرجستان؛ در جنوب شرقی با عراق و سوریه؛ و در شمال غربی (بخش اروپایی) با بلغارستان و یونان همسایه است. همچنین ترکیه از شمال با دریای سیاه، از غرب با دو دریای کوچک مرمره و اژه، و از جنوب غرب با دریای مدیترانه مرز آبی دارد. دو تنگهٔ راهبردی بسفر و داردانل نیز در اختیار ترکیه است . پهناوری ترکیه ۷۸۳٬۵۶۲ کیلومتر مربع (سی و هفتم) است. ترکیه کشوری کوهستانی و نسبتاً پرباران است. شکل این کشور مانند یک مستطیل است که از سوی شرق و غرب امتداد یافته‌است. ترکیه با قرار گرفتن در یکی از حسّاس‌ترین مناطق جهان، دارای موقعیّت جغرافیایی راهبردی و بسیار خوبی است و گذرگاه جنوب غرب آسیا و اروپا به شمار می‌آید و کشورهای بسیاری، به ویژه ایران از خاک ترکیه برای ترانزیت کالا و انرژی استفاده می‌کنند. ترکیه از آب و هوای خوب و جلگه‌ای برخوردار است و مکان‌های جالب و دیدنی دارد به دلیل همین سالانه تعداد زیادی توریست به آنجا مسافرت می‌کنند.


مسجد سلطان احمد

مسجد سلطان احمد (که در زبان ترکی «سولتنهمت کمیی» نام دارد) مسجدی است که در شهر استانبول واقع شده‌است. این شهر که در زمان امپراطوری عثمانی طی سالهای ۱۴۵۳ تا ۱۹۲۳ پایتخت این کشور بوده‌است، یکی از زیباترین شاهکارهای معماری اسلامی است که به علت وجود کاشی‌های آبی رنگ در طراحی داخلی به «مسجد آبی» نیز شهرت دارد. این مسجد طی سالهای ۱۶۰۹ تا ۱۶۱۹ به دستور سلطان احمد اول بنا شد و به همین دلیل پس از مرگ وی مسجد را مسجد سلطان احمد نامیدند. وی در همین مسجد دفن شده‌است. این مسجد در قدیمی‌ترین بخش استانبول واقع شده که این منطقه در قبل از سالهای ۱۴۵۳ (میلادی) مرکز قسطنطنیه، پایتخت امپراطوری بیزانس، محسوب می‌شده‌است. این مسجد در نزدیکی هیپودروم قسطنطنیه واقع شده‌است و تا کلیسای بزرگ مسیحیان با نام ایا صوفیا فاصله اندکی دارد. این مسجد به عمد در مقابل عمارت ایا صوفیا ساخته شده تا نشان دهد که معماران عثمانی و مسلمان می‌توانند رقبای سرسختی برای اجداد مسیحی خود باشند. با این وجود، معمار نتوانسته قبه‌هایی بزرگتر از قبه عمارت ایا صوفیا بسازد و به همین دلیل تلاش کرده با تنظیم دقیق موقعیت قبه‌ها، شبه قبه‌ها و مناره‌ها جلوه‌ای زیبا را پدید آورد. علی‌رغم تلاش معمار، ابعاد ساختمان کوچکتر از ابعاد عمارت ایا صوفیا است که این مسئله سلطان احمد را بسیار خشمگین کرد. بنابراین دو عمارت آثار تاریخی و معماری بسیار ارزنده‌ای هستند که جلوه‌ای منحصربه‌فرد را به این بخش از شهر می‌دهند.


ایا صوفیه

ایا صوفیه یا حاجیا سوفیا یا هاگیا صوفیا (ترکی: آیاسوفیا یونانی:Ἁγία Σοφία) کلیسای مسیحیت شرق بود که ساختمان فعلی آن در دوره امپراتوری بیزانس به سال ۵۳۲ میلادی بنا به دستور امپراتور ژوستینین اول ساخته شد. برای بازسازی بنا دو معمار به نام‌های ایسیدوروس (از میلتوس یا سوکلی فعلی) و آنتییوس (از تراللس یا آیدنلی فعلی) مأموریت یافتند. بنا با کار ۱۰ هزار کارگر در طول پنج سال و تحت نظر ۱۰۰ استاد باشی تکمیل شد و به تاریخ ۲۷ آرالیک ۵۳۷ افتتاح شد. این کلیسا نخست کلیسای بزرگ نام گرفت. پس از فتح استانبول، محمد دوم دستور داد کلیسای ایاصوفیه را به مسجد تبدیل کنند. سلیمان اول دستور داد نقاشی‌ها و نگارگری‌های داخل ایاصوفیه را بپوشانند تا نماز جمعه در آنجا خوانده شود. سلیم دوم به معمار سنان (سینان) دستور داد که ایاصوفیه را مرمت کند. در زمان مراد سوم، مناره و منبر و محراب به ساختمان ایاصوفیه افزوده شد. در زمان مراد چهارم، آیاتی از قرآن به خط مصطفی چلبی در دیوارها و سقف ایاصوفیه نگاشته شد؛ علاوه بر این لوحه‌هایی دور تا دور سقف ایاصوفیه نصب شد که در آن نام الله، محمد، ابوبکر، عمر، عثمان، علی، حسن و حسین نوشته شده بود. این لوحه‌ها در زمان سلطنت عبدالمجید با الواح مدوری که به خط ابراهیم افندی نوشته شده بود، جایگزین گردید. پس از اعلام حکومت جمهوری در ترکیه و به قدرت رسیدن آتاترک، ایاصوفیه به موزه تبدیل شد و تا امروز به همین شکل باقی‌مانده‌است.


کادیفه قلعه

با نام قدیمی پاگوس یادگاری از آمازونها و قرن چهارم قبل از میلاد بوده و در دوره‌های امپراطوری یونان، رم، بیزانس و عثمانی دستخوش تغییراتی گردیده است و با ۱۸۶ متر ارتفاع قرنهاست که نگهبان دائمی شهر ازمیر و دریای اژه می‌باشد. این قلعه در زمان اسکندر کبیر توسط یکی از ژنرال‌های او بنام لیسماکوس دوباره سازی گردید که آثار آان تا به امروز باقیست.


برج گالاتا

برج گالاتا (Galata Tower) دارای ۶۷ متر ارتفاع است که بر افق استانبول حمکرانی می‌کند. این برج سنگی قرون وسطایی به عنوان برج مسیح شناخته شده است. زمانی که در ۱۳۴۸ ساخته شد بلندترین ساختمان در استانبول بود که هنوز هم در استانبول می‌درخشد. این برج در طول قرن‌ها تغییر یافته است، در یک زمان به عنوان برج رصد نقطه آتش سوزی استفاده می‌شد. امروزه قسمت فوقانی آن شامل یک کافه، رستوران و باشگاه شبانه است، که توسط آسانسور در ساختمان ۹ طبقه می‌توان به آن‌جا رسید که در آن می توان مناظر خیره کننده‌ای را پیدا کرد. برج گالاتا (به ترکی استانبولی: گالاتا کولسی) یک برج قرون وسطایی است که در منطقه گالاتااستانبول دقیقاً در قسمت شمالی شاخ طلایی قرار گرفته است.


موزه باستان‌شناسی استانبول

موزه باستان‌شناسی استانبول (به ترکی استانبولی: Istanbul ارکئولجی مآاوزسی) بزرگترین موزه باستانشناسی در ترکیه و یکی از غنی‌ترین موزه‌های جهان است که حاوی بیش از یک میلیون شی مربوط به تمام دوره‌های تمدن بشری است. سه ساختمان در این مجموعه موزه قرار دارند که یکی موزه باستان‌شناسی، دیگری موزه شرق باستان و سومی موزه هنر اسلامی است. یکی ازموزه‌های مهم در ترکیهموزه باستان شناسی استانبول است که در واقع شامل سه موزه است: موزه باستان شناسی، موزه شرق باستان و موزه تایلد کیوسک. این سه موزه با هم دارای بیش از ۱ میلیون اشیاء از تمدن سراسر جهان هستند. این موزه اولین موزه در ترکیه بود که در در سال ۱۸۹۱ تاسیس شد که در زمین قصر توپکاپی واقع شده است. قدمت موزه تایلد کیوسک به ۱۴۷۲ می‌رسد. این موزه شامل هزاران آثار گرانبها، از جمله تابوت اسکندر کبیر است.


کاخ دلمه‌ باغچه

کاخ دولماباغچه (زبان ترکی استانبولی:دلمبهسهمِ Sarayı) در شهر استانبول ترکیه، در سمت اروپایی تنگه بسفر واقع شده‌است و از سال ۱۸۸۹ تا ۱۹۰۹ میلادی از این مکان به عنوان مرکز اداری اصلی امپراتوری عثمانی استفاده می‌شده‌ است. کاخ دولماباغچه بین سالهای ۱۸۴۳ و ۱۸۵۶، بدستور سلطان عبدالمجید یکم، ۳۱امین پادشاه عثمانی، ساخته شده‌است. این قصر در مساحت ۴۵ هزار متر مربع و در منطقه‌ای با مساحت ۱۱۰ هزار متر مربع بنا شده‌است. بزرگترین چلچراغ بلور بوهمی در این قصر واقع شده‌است. این چلچراغ که هدیه‌ای است از طرف ملکه ویکتوریا اول، ۷۵۰ حباب و وزنی معادل ۴٫۵ تن دارد. کاخ دارای سه بخش اصلی است طبقه مستخدمین طبقه کارمندان و منشی‌ها و طبقه حریم شاهنشاهی.


کاخ توپقاپی

کاخ توپقاپی (به ترکی عثمانی : طوپقپو سرایی، به ترکی استانبولی : Topkapı Sarayı) واقع در استانبول  از قصرهای معروف امپراتوری عثمانی است که از ۱۴۶۵ تا ۱۸۵۳ مرکز اداری این امپراتوری بود. سلطان محمد فاتح در ۱۴۵۹ دستور ساخت این قصر را داد و کار ساختن آن در ۱۴۶۵ به پایان رسید. این قصر بین شاخ طلایی  و دریای مرمره  در استانبول واقع شده و چشم‌اندازی بسیار عالی به تنگه بسفر دارد. در ۱۸۵۳ سلطان عبدالمجید تصمیم گرفت محل اقامتش را به قصر تازه‌ساز دلمه باغچه منتقل کند که نخستین کاخ مدل اروپایی شهر بود. امروز قصر توپقاپی به موزه تبدیل شده‌است و از جذاب‌ترین جاذبه‌های توریستی ترکیه‌است. در این موزه بسیاری از آثار ادبی و هنری ایران نیز نگاهداشته می‌شود. در این موزه آثاری همچون لباس پیامبر اسلام، شمشیرهای مختلف او، دندان، مو، کفش او و … نگهداری می‌شود.


بازار بزرگ

بازار بزرگ استانبول (به ترکی استانبولی: Kapalıçarşı) به معنی "بازار تحت پوشش، همچنین بآاویآاوک Çarşı، به معنی" بازار بزرگ در استانبول یکی از بزرگترین و قدیمی‌ترین بازارهای تحت پوشش در جهان است. این بازار دارای ۶۰ راه‌رو و بیش از ۳۰۰۰ مغازه بوده و روزانه حدود ۲۵۰هزار تا ۴۰۰هزار بازدیدکننده اعم از توریست‌ها یا ساکنین محلی برای خرید به این بازار مراجعت می‌کنند. بازار بزرگ در سال ۱۴۵۵ به دستور سلطان محمد فاتح ساخته شد و در قرن ۱۶ گسترش پیدا کرد.


کلیسای آب انبار

کلیسای آب انبار (Basilica Cistern) از قرن ششم زمانی که به سفارش امپراطور روم ژوستینین اول ساخته شد برای ساکنان استانبول آب فراهم آورده است. بازدیدکنندگان در مورد فن آوری معماری بسیار پیشرفته رومیان باستان درساخت این مکان شگفت‌زده خواهند شد. مخازن زیرزمینی فقط چند قدم از مسجد کبود دور هستند، این کلیسا در قرن سوم ساخته شده که به عنوان قصر غرق شده شناخته می‌شود. مخزن آن می‌تواند ۲.۸ میلیون فوت مکعب از آب را در خود نگه دارد. این مخزن یکی از لوکیشن‌های فیلم برداری فیلم از روسیه با عشق، فیلم هیجان انگیز جیمز باند در سال ۱۹۶۳ است.


کلیسای چورا

کلیسای چورا (Chora Church) ممکن است کمی از لحاظ توریستی مورد لطف قرار نگیرد. اما بازدیدکنندگان از آن می گویند هنر زیبای بیزانس آن ارزش تلاش برای آمدن و دیدن دارد. موزاییک‌های با شکوه و نقاشی‌های دیواری زندگی عیسی و مادرش مریم را به تصویر می کشند. این کلیسا به عنوان کلیسای نجات دهنده مقدس در چورا شناخته شده و به عنوان یکی از زیبا ترین آثار باقی مانده از معماری بیزانس توصیف شده است. چوره در سال‌های اولیه آن یک صومعه بود. چند قرن بعد به یک مسجد تبدیل شد و ازسال ۱۹۴۸ به موزه تبدیل شده است.